پاو

در ایران باستان،در تمام دوران قبل از اسلام پادشاهان بسیاری زن بوده اند.
خدایانی چون آناهیتا ومیترا زن بودند. همین خدایان وقتی مورد پذیرش یونانی ها قرار میگیرند مرد میشوند!!!
در جشن اسفندگان برای زن جشن میگرفتند در این روز زنان استراحت میکردند و مردان کار میکردند.
زرتشت همیشه مرد وزن را برابر می دانست به همین جهت هیچ وقت در صحبت‌هایش از مرد یا زن صحبت نکرده است. بلکه از شخص صحبت کرده است
زرتشت وقتی با دختر خودش صحبت می‌کند، از دخترش می‌خواهد که همسر خودش را آزادانه و با خرد خودش برگزیند و این در زمانی است که در آن دوران زن‌ها در یونان باستان، که آن را مظهر تمدن امروزی می‌دانند، به عنوان یک بازیچه‌ی مرد به حساب می‌آمد!
زنها در ایران باستان، از مقرری آبستنی یا زایمان استفاده می‌کردند و این نشان می‌دهد که زن‌ها در جامعه‌ی ایران فعال بودند
تا جایی که هرودوت میگوید: یکی از سبکسری‌های ایرانی‌ها این است که زنانشان را در مراسم می‌آوردند و کنار شاهان می‌نشاندند.
حتی واژه‌هایی که ما برای زن استفاده می‌کنیم مثل زن که با زندگی ارتباط داردو بانو یعنی نگاه‌دارنده‌ی راستی ، نشان می‌دهد که ایرانیان همیشه به زن احترام می‌گذاشتند.